วิธีภาวนา 24 ชั่วโมง

ภาวนาตลอด ๒๔ ชั่วโมงนี่เป็นไปได้อย่างไร ?

          เมื่อเราภาวนาด้วยความตั้งใจพุทโธ ๆ  ๆ เมื่อจิตเป็นสมาธิดีแล้วนี่ เวลาเรานอนลงไปเราภาวนาพุทโธ ๆ  ๆ   พอพุทโธแล้วไม่ทราบมันหลับไปแต่เมื่อ ไหร่ หลับไปแล้วจิตยังภาวนาพุทโธ ๆ อยู่ตลอดคืนย่ำรุ่ง ทำให้ผู้ภาวนารู้สึกว่าตัวเองนอนไม่หลับทั้งคืนแต่แท้ที่จริงกายมันหลับได้เป็นอย่างดี แต่จิตมันไม่หลับเมื่อก่อนธรรมดาเรานอนหลับ เราหลับทั้งกายหลับทั้งจิตแต่นักภาวนาที่ทำสมาธิเก่ง แล้วสมาธิมีอยู่ตลอดเวลา เมื่อนอนหลับลงไปแล้ว กายมันหลับแต่จิตมันตื่น ไม่มีกลางวันไม่มีกลางคืน นั่นเป็นธรรมชาติแห่งคุณธรรมคือพุทธะเกิดขึ้นในจิตของผู้ภาวนาจะเป็นอย่างนั้น ดังนั้นจึงได้กล้าใช้คำว่า ภาวนาพุทโธอยู่ตลอด ๒๔ ชั่วโมง เพราะมันได้เป็นไปแล้ว

                                                                                             หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

ภาวนา 24 ชั่วโมง

          การฟังธรรมะ การเรียนธรรมะ มีความรู้จากการฟัง มีความรู้จากการเรียน มีความรู้จากการอ่านหนังสือ มีความรู้จากประสบการณ์ เรามีภูมิความรู้ที่จะพูดจะคุยอวดกันได้ทั้งนั้น แต่ว่าการปฏิบัติของเรายังไม่ถึงขั้น เพราะฉะนั้นจึงควรจะขยันขันแข็ง เอาชีวิตเข้าแลก เงินทองมองเห็นอยู่ เราก็ยังเอายากเหลือทน คุณธรรมซึ่งเกิดขึ้นในจิตในใจ มองไม่เห็นด้วยตา เพียงแต่รู้ด้วยจิตเท่านั้น มันก็ยิ่งจะเอายาก เพราะฉะนั้นถ้าท่านผู้ใดอยากได้คุณธรรม ก็ต้องทำให้แน่วแน่ วิธีทำให้แน่วแน่คือทำอย่างไร ? จะภาวนาพุทโธ ๆ ยุบหนอพองหนอ สัมมาอรหัง ฟัดมันตลอด ๒๔ ชั่วโมงนั่นแหละ  

                                                                                                หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

จงรู้จิตปัจจุบัน

•ไม่คิดถึงอดีต ไม่ห่วงอนาคต

จงเฝ้าดู เฝ้ารู้จิตปัจจุบันทันเวลา

พาข้ามพ้นบ่วงมารเอยฯ

ครูบาเจ้าบุญชุ่ม ญาณสํวโร

จงทำจิตเป็นกลางวางทุกอย่าง

•จงทำจิตเป็นกลางวางทุกอย่าง

ไม่เสแสร้งปรุงแต่งตามตัณหา

ดับอวิชชาความถือมั่นในสังขาร

ละรูปนามตามสัจจะภาวะหนา

รู้แล้วละ รู้แล้วปล่อย 

ค่อยบรรเทาทุกข์โศกในโลกา

จงตั้งจิตเพียรภาวนาหาสัจธรรมนำพ้นทุกข์

ถึงสุขเย็นเป็นนิพพานเอยฯ

ครูบาเจ้าบุญชุ่ม ญาณสํวโร

เอาบัณฑิตมาไว้ในจิต พาลเอาออกไปเสีย

          คบพาลได้ผิด คบบัณฑิตได้ผล คบคนชั่วทำตัวอับจน คบคนดีได้ผลจนวันตาย เมาเพศหมดค่า เมาสุราหมดความสำคัญ เมาการพนันหมดตัว เมาเพื่อนชั่วหมดดี ไม่ใช่หมายความว่า เราเป็นคนชั่ว แล้วเดินตามบัณฑิตไป จะเป็นบัณฑิตตามเขาไป ให้เอาบัณฑิตมาไว้ในจิต พาลเอาออกไปเสีย 

                                                                                     หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม
                                                                       

วินัยปฏิบัติอย่างไร

          วินัยปฏิบัติอย่างไร.....บอกเขาไปว่า ปฏิบัติน้อมเข้ามาสู่กายสู่ใจนี้ ต้องรู้เหตุ สำรวมระวังเหตุ ตาเป็นเหตุ ตาเห็นรูป ถ้าไม่รู้เท่าทันมัน ความยินดีก็เกิดขึ้น ความยินร้ายก็เกิดขึ้น ความโลภก็เกิดขึ้น เพราะเหตุนั้นเราต้องรู้เหตุ สำรวมระวังเหตุ ให้น้อมเข้ามาสู่กาย เอากายเป็นมรรค เอากายเป็นผล ค้นลงในสกลกายของเรานี้...วินัย ก็คือ การนำความชั่ว ความผิดออกจาก กาย วาจา ใจ นี้แหละเป็นวินัย

                                                                                  หลวงปู่แหวน สุจิณโณ

เพียรมากแต่ขาดปัญญา

          ท่านอาจารย์เป็นห่วงลูกศิษย์ที่พากเพียรมาก หมายความว่าอย่างไร

          ถูกแล้ว ผมเป็นห่วง ผมเป็นห่วงว่าเขาเอาจริงเอาจังจนเกินไป เขาพยายามเกินไป แต่ขาดปัญญา เขาเคี่ยวเข็นตนเองไปสู่ความทุกข์ยากโดยไม่จำเป็น บางคนมุ่งมั่นที่จะรู้แจ้ง เขาขบฟันแน่นและ ใจดิ้นรนอยู่ตลอดเวลา อย่างนี้เป็นความพยายามมากเกินไป คนทั่วไปก็เช่นเดียวกัน พวกเขาไม่รู้ถึง สภาพเป็นจริงของสิ่งทั้งปวง (สังขาร) สังขารทั้งปวง จิตและร่างกายล้วนเป็นของไม่เที่ยง จงเฝ้าดู และอย่ายึดมั่นถือมั่น...

                                                                       หลวงปู่ชา สุภัทโท – ตอบปัญหาธรรม

อย่าหยุดแค่มโนมยิทธิ

          ขอบรรดาพุทธบริษัททุกท่านที่ปฏิบัติมโนมยิทธิได้แล้ว จงอย่ายับยั้งความดีไว้แค่มโนมยิทธิ เพราะถ้าหากท่านทำความดีได้แค่นี้ มันยังไม่พ้นการลงนรก การให้ฝึกมโนมยิทธิ เพื่อเป็นการยืนยันว่าการเกิด แก่ เจ็บ ตาย มีจริง การระลึกชาติมีจริง ตายแล้วไม่สูญจริง สวรรค์มีจริง พรหมโลกมีจริง นิพพานมีจริง นรก เปรต อสุรกายมีจริง เมื่อทำได้แล้ว จงรวบรวมกำลังใจของท่าน ทำให้ตนเป็นพระโสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี อรหันต์ ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือพระโสดาบัน จะได้ป้องกันอบายภูมิ ไม่ต้องตกนรก เป็นเปรต เป็นอสุรกายและสัตว์เดรัจฉานต่อไป เป็นการก้าวไปหาพระนิพพานเร็วขึ้น

                                                                                          หลวงพ่อฤาษีลิงดำ

กิเลสไม่มีมือไม่มีเท้า

 กิเลสไม่มีมือไม่มีเท้า

 ไม่อาจเข้ายึดใจผู้ใดได้

 แต่มือเท้ามีในใจทั้งหลาย

 วิ่งไปกอดกิเลสร้ายอย่างโง่งง

 มือเท้าที่ใจมีคือความคิด

 ปรุงแต่งจิตให้โลภและโกรธหลง

 เพื่อปัญญาแจ่มใสให้มุ่งตรง

 อัญเชิญพระพุทธองค์ครองความคิด

ไม่ให้คิดแต่งปรุงอย่างยุ่งยาก

“พระพุทโธ” ถวายฝากกายและจิต

 “พระพุทโธ” ระลึกรู้อยู่เป็นนิตย์

 เป็นพระพรชีวิตเหนือพรใด

 สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

แนวทางภาวนาที่ถูกต้อง

          โดยมากแล้วแนวทางภาวนาก็แตกต่างกันเพียงรูปแบบเท่านั้น ไม่ว่าท่านจะเดินทางสายหนึ่งสายใด เดินช้าหรือเดินเร็ว ถ้าท่านมีสติอยู่เสมอ มันก็เหมือนกันทั้งนั้น ข้อสำคัญที่สุดก็คือ แนวทางภาวนาที่ดีและถูกต้องจะต้องนำไปสู่การไม่ยึดมั่นถือมั่น ลงท้ายแล้วก็ต้องปล่อยวาง แนวทางภาวนาทุกรูปแบบด้วย ผู้ปฏิบัติต้องไม่ยึดมั่นแม้ในตัวอาจารย์ แนวทางใดที่นำไปสู่การปล่อยวาง สู่การไม่ยึดมั่นถือมั่น ก็เป็นทางปฏิบัติที่ถูกต้อง
          ท่านอาจจะอยากเดินทางไปเพื่อศึกษาอาจารย์ท่านอื่นอีก และลองปฏิบัติตามแนวทางอื่นบ้างก็ได้ พวกท่านบางคนก็ทำเช่นนั้น นี่เป็นความต้องการตามธรรมชาติ ท่านจะรู้ว่า แม้ได้ถามคำถามนับพันคำถามก็แล้ว และมีความรู้เรื่องแนวทางปฏิบัติอื่นๆ ก็แล้ว ก็ไม่อาจจะนำท่านเข้าถึงสัจธรรมได้ ในที่สุด ท่านก็จะรู้สึกเบื่อหน่าย ท่านจะรู้ว่าเพียงแต่หยุดและสำรวจตรวจสอบดูจิตของท่านเองเท่านั้น ท่านก็จะรู้ว่าพระพุทธเจ้าตรัสสอนอะไร ไม่มีประโยชน์ที่จะแสวงหาออกไปนอกตัวเอง ผลที่สุดท่านต้องหันกลับมา เผชิญหน้ากับสภาวะที่แท้จริงของตัวท่านเอง ตรงนี้แหละที่ท่านจะเข้าใจธรรมะได้

                                                                                       หลวงปู่ชา สุภัทโท