รู้แล้วก็ผ่านเลย


ในการทำความรู้สึก เมื่อรู้สึกตัวแล้ว 
รู้แล้วก็ผ่านเลย อย่าไปคิดในสิ่งที่รู้ 
อย่าไปคิดในตัวรู้ อย่าไปติดในสิ่งที่ถูกรู้ 
รู้สึกแล้วผ่านไปเลย จิตจะผ่อนคลาย 
เห็นไหมง่ายนิดเดียว
.
ที่เราเป็นทุกข์ เครียด ก็เพราะรู้แล้วไม่จบ 
ชอบสงสัย วิพากษ์วิจารณ์ หาเหตุหาผล 
ไม่ยอมให้ผ่านไป จิตก็จะเครียด
ยิ่งหาเหตุหาผลเอาถูกเอาผิดแล้วล่ะก็
ยิ่งปรุงแต่ง ไม่ผ่านไปซะที เรารู้อะไรก็ผ่านไปเลย
อย่าไปติดในสิ่งที่รู้นั้น จิตก็จะผ่อนคลาย
แล้วเราจะรู้สึกตัวไปทำไม 
ก็รู้เพื่อป้องกันความหลง เพราะทุกครั้งที่รู้สึก 
ความหลงก็จะหายไป ถ้าไม่รู้สึกตัว 
ความหลงก็เข้าแทรก
สองสภาวะนี้เกิดพร้อมกันไม่ได้ 
ถ้ารู้แล้วก็จะไม่เกิดความหลง
ถ้ารู้ต่อเนื่องกันนาน ๆ จิตจะตื่น
ก็จะเข้าถึงความรู้สึกตัวได้

อ.กำพล ทองบุญนุ่ม
หนังสือจบที่ใจ
ที่มา เพจ Kanlayanatam

Image by Kranich17 from pixabay 

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น