ไม่ให้ความแตกต่าง จึงไม่ทุกข์




เมื่อเรามีสติอยู่กับตัวเราเอง รู้กายรู้จิต หรือรู้กาย เวทนา จิตอยู่ 
ไม่หลงไปเพลิดเพลินปรุงแต่งต่อยามเมื่อเขาชม.. 
ไม่หลงไปเพลิดเพลินปรุงแต่งต่อยามเมื่อเขาด่า 
เราก็จะเห็นว่าคำชมและคำด่ามันไม่ได้แตกต่างกันเลย
เมื่อเป็นเช่นนั้น เราก็จะไม่ให้ความแตกต่างกับสิ่งใด 
และเช่นนั้นเราถึงจะไม่ทุกข์ 
แต่หากไม่เป็นเช่นนั้น เราก็หลงไปตามอำนาจของตัณหาอยู่นั่นเอง 
ฉันได้ยินมาว่าสิ่งนี้ไม่ดี ฉันก็พยายามจะกำจัดมัน 
ฉันได้ยินมาว่าสิ่งนี้ดี ฉันก็พยายามจะสร้างมัน 
ฉันก็เลยทุกข์เมื่อสร้างสิ่งดีไม่ได้ 
ฉันก็เลยทุกข์เมื่อสิ่งไม่ดีที่เขาว่านั่นปรากฏขึ้น


พระอาจารย์ชยธมฺโมภิกขุ

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น