ปล่อยใจลอยก็ไม่ใช่
บังคับควบคุมความคิด
หรือกดข่มอารมณ์ก็ไม่ใช่
ตามกิเลสก็ไม่ใช่ ต้านกิเลสก็ไม่ถูก
เพราะยิ่งต้านก็ยิ่งหลงเข้าไปในกิเลสนั้นได้ง่าย
ยิ่งพยายามกดข่ม ความโกรธ
ความกลัวมันก็ยิ่งได้ช่องเล่นงานเรา
พอเผลอมันก็ครอบงำใจ
ทำให้โกรธมากขึ้น ทำให้กลัวมากขึ้น
เพราะการผลักไสหรือการต่อต้าน
เป็นการยึดติดอย่างหนึ่ง
สังเกตไหมเวลาเราโกรธอะไรเกลียดอะไร
ใจจะนึกถึงสิ่งนั้นอยู่บ่อยๆ
เวลามือเราถูกของเหม็น เช่น
ปลาร้าหรือน้ำปลา ใจไม่ชอบ เพราะมันเหม็น
เราอยากจะกำจัดความเหม็นออกไป
เราล้างมือ เช็ดมือ
เสร็จแล้วก็อดไม่ได้ที่จะเอามาดมใช่ไหม
ถ้ามีกลิ่นก็ล้างใหม่
ล้างเสร็จก็เอามาดมอีก
รู้ว่ามันเหม็นแต่ก็ยังดม ดมแล้วดมอีก
เพราะว่าไม่ชอบมัน
ยิ่งไม่ชอบก็ยิ่งยึดติด
เพราะฉะนั้นความไม่ชอบ
ความผลักไส ความปฏิเสธ
จึงเป็นความยึดติดอีกแบบหนึ่ง
-----------------------
ส่วนหนึ่งจากหนังสือ ความสุขอยู่ที่ใจ หันมาเมื่อไหร่ก็เจอ
โดย พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล
สนพ. อมรินทร์ธรรมะ
ภาพ the Bridge towards awareness
ที่มา : เพจมนษิธาร Monsitharn
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น