#ทุกข์เกิดเพราะเราไม่รู้ความจริงในตัวเรา เมื่อเสียงกระทบหู รู้ทางหูเกิดขึ้นมา ไม่รู้ความจริงในความรู้ทางหู ไม่รู้ความจริงในเสียง ไม่รู้ความจริงของหู ก็เลยเป็นเหตุให้ทุกข์เกิด เพราะมันว่ากูน่ะ กูได้ยิน กูไม่ชอบ กูชอบ ถูกไหม
แต่จริงๆ เสียงนั้นมันไม่ใช่กู ใช่กูไหม เสียงมันเป็นธาตุทั้ง ๔ หูก็เป็นธาตุ ๔ โสตวิญญาณก็เป็นธาตุรู้ ดีไม่ดีเป็นเรื่องของสมมติหมด เสมอกันหมดไง มันบังอยู่ สมมติมันบังอยู่ ตัวนี้ต่างหากเป็นเหตุให้ทุกข์เกิด
เมื่อคิดว่าเขาทำให้เราทุกข์ มันก็ต้องจัดการระงับภายนอก ระงับเขาไง จริงไหม แล้วเราจะแก้ปัญหาไม่ถูกเลย ไม่ตรงประเด็นเลย เพราะเหตุมันไม่ได้อยู่ที่เขา
มันเหตุอยู่ที่เมื่อเสียงมันกระทบหู มันรู้ขึ้นมา เมื่อรูปกระทบตา มันรู้ขึ้นมา ความรู้นั้น เราไม่มีสติปัญญาแทงทะลุความรู้นั้นออกไป มันจึงมีความหลงสำคัญผิดว่าความรู้นั้นเป็นเราเป็นเขา จึงเรียกว่าสมมติมันครอบงำอยู่ในนั้น
สมมติมันทำงานได้ เพราะอวิชชามันยังอยู่ ถ้าอวิชชามันไม่อยู่ สมมตินั้นก็หมดความหมาย มุมกลับสมมตินั้นเลยแค่อาศัยมันทำประโยชน์
โดยท่านพระอาจารย์วิชัย กัมมสุทโธ
บางส่วนจากพระธรรมเทศนา
เรื่อง “ศึกษาความจริงที่ปัจจุบัน (คณะดอกเตอร์)”
วันที่ ๒๔ ตุลาคม ๒๕๕๔
รับฟังฉบับเต็มได้ที่
ภาพ Pinterest
ที่มา : เพจมนษิธาร Monsitharn
(บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา เดิม)
21 ม.ค.69
