เราเคยสวดกันเรื่องอเสวนา ที่เป็นมงคล ๓๘
ว่า ‘อะเสวะนา จะ พาลานัง’
แปลเป็นใจความว่า
เราจะไม่เสพคนพาลเป็นเด็ดขาด
‘ปัญฑิตานัญ จะ เสวะนา’
เราจักเสพหรืออยู่ด้วยบัณฑิต
ว่าอย่างนั้น
ฉะนั้น เมื่อเราจะหาบัณฑิตนอกตัว
การศึกษาเล่าเรียนนั้น
เราก็ศึกษาเล่าเรียนมามากพอสมควร
และผู้ที่เป็นคนพาลนั้น เราก็หนีได้
แต่บัณฑิตที่เป็นนักปราชญ์ศึกษา-เล่าเรียน
ถ้าหากว่าเราไม่ศึกษา-เล่าเรียนเอง
เราจะไปอยู่กับท่าน ท่านผู้เรียนมามากนั้น
ก็คงจะอยู่ (ด้วย) นานไม่ได้
สำหรับบัณฑิตนักปราชญ์ที่ศึกษา-เล่าเรียน…
คนอื่น(นั่น)นะ
เราไปอยู่กับท่านไม่เกินปี-๒ ปี-หรือ ๔ ปี
ก็มีการแยกย้ายกันไป
ถ้าเป็นคนพาลนั้น ถ้าเขาเป็นคนเกเร-เสเพล
กินเหล้า-เมาสุรา สูบกัญชา-เฮโรอีน
เล่นการพนันเหล่านี้
เราก็แยกย้าย-หนีไปได้ อึดใจเดียวเท่านั้น
แต่*คนพาลภายในจิตใจของเรานี้ เราจะทำอย่างไร ?!!
จิตใจที่มันสกปรกนี่ อันนี้แหละเรียกว่า‘คนพาล’
คนพาล คือบุคคลที่มีโมหะนั่นเอง*
**บัณฑิต ก็คือคนที่ทำลายโมหะได้นั่นเอง**
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
ภาพ Pinterest
ที่มา : เพจมนษิธาร Monsitharn
(บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา เดิม)
9 มี.ค.69
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น