อย่าไปหวังอะไรจากการทำบุญ


อย่าไปหวังอะไรจากการทำบุญ
การทำบุญ
เหมือนการไปขี้ในป่า
เคยเสียดายขี้มั้ย
ทำบุญเมื่อทำไปแล้ว
สิ่งไหนที่สละไปแล้ว
จาคะไปแล้ว ได้โอนสิทธิ์ไปแล้ว
ก็ไม่ควรที่จะหวงแหน หึงหวง
แล้วเรียกคืนกลับมา
บุญแท้ๆ แปลว่า การชำระ
เมื่อทำบุญแล้ว ให้แล้วกับวัดนี้
กับศาสนา สร้างโบสถ์ สร้างศาลา
ก็ให้แล้ว ก็จบไปแล้ว ไม่ต้องไปเรียกคืน
ถ้าไปเรียกคืน ก็เสมือนว่า
คนใดคนหนึ่งไปขี้ในป่า
วันดีคืนดีเสียดายขี้
ก็ไปขอกอบขี้คืนมา
แรงบันดาลใจในการทำบุญคือ การชำระกิเลส
ธรรมชาติใดมีการชำระให้จิตสะอาด
บริสุทธิ์ ผ่องใส ธรรมชาตินั้นชื่อว่า "บุญ"
ถ้าเราหึงหวง หวงแหนสิ่งไหน
ไม่เคยสละ ไม่เคยจาคะสิ่งไหน
เราจะมีภาวะหนึ่งคือ (มัจฉริยะ)
ความตระหนี่ ความหวงแหน
แต่ถ้าเราสละ เราให้อะไรได้
มันก็จะเป็นการชำระความเห็นแก่ตัว
ชำระความตระหนี่ ความถี่เหนียว
ชำระความเป็นใย เป็นยาง เป็นเยื่อ
สาระของบุญ คือ การชำระกิเลส ละอัตตาตัวตน
.
พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ
"แสงแรก" (รายการเจาะใจ 3/4)
ภาพ Pinterest

ที่มา  เพจมนษิธาร  Monsitharn

        (บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา เดิม)

30 มี.ค.69


 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น